• Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், jlinepublications@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொள்ளவும். Dear Guest, Please register in the forum to read stories of the writers and post your valuable comments. Please email: jlinepublications@gmail.com or whatsapp: +91-6384850278 any login related queries.

Buy Tamil Novels online
JLine Arts Tanjore Paintings

Luna - Episode 36

Kavitan

New member
SEMA mam. Epadi ipadi ellam yosikaringa?? 🤔🤔Wow superb. Apart from enjoying the story neraiya info kedaikuthu. Keep up the gud work. All the best!💐💐
 

Prithapugazh

New member
பயங்கரம்...😵😵😵 உண்மையா இப்போது தான் ஒரு கொடுமைக்காரனுக்கு ஏத்த தக்க தண்டனை கொடுத்திருக்கீங்க jb sista...மனமார்ந்த பாராட்டுக்கள் உங்களுக்கு..... இங்கே நம் ஊரில் நடக்கும் குழந்தை பாலியல் பலாத் காரங்களை🙄🙄 கேள்வி படும்போது அப்படிப்பட்ட கயவர்கள் க்கும்... இதுபோன்ற தண்டனை யின் வீரியம் குற்றவாளியை பயப்பீதியுள்ளாக்கும்.... குற்றம் ஒழியும்.... 😥😥


மிக பெரிய😎😎 hollywood movie buster sequence scrpt குடுக்குது.... 🤩✌💪வாழ்த்துக்கள் மேலும் இது போல நிறைய novel தொடர 🙏💃💃💃
 

Jovi

New member
View attachment 356


லூனா - அத்தியாயம் 36

குழந்தை லூனாவை தொடர் கொலைகாரனான வால்டர் டக்ளஸிடம் இருந்து மீட்டு இன்றுடன் இரு வாரங்கள் கடந்திருந்தன.

குழந்தைக் கடத்தப்பட்ட அன்றைய இரவில் பொன்னிலாவின் இருப்பிடத்தை அறிய இயலாது சாண்ட்ராவை தொடர்பு கொண்டிருந்த அஷ்வத் தனது மனைவியின் இல்லாமையைச் சாதுரியமாக மறைத்திருந்ததில், இவ்விஷயங்கள் எதனையும் அறிந்திராத அவனது பெற்றோரும் தாத்தாவும் இரு நாட்கள் கடந்து கலிஃபோர்னியாவிற்குத் திரும்பியிருக்க, அன்றைய கொடிய இரவிற்குப் பிறகு மனைவியை எக்காரணம் கொண்டும் தனித்து விடக் கூடாது என்று எண்ணிய அஷ்வத் பணியாட்களையும் மறு நாளே வேலைக்கு வரப் பணித்திருந்ததில் அவர்களின் மாளிகை பழைய நிலைமைக்குத் திரும்பியிருந்தது.

ஆயினும் பொன்னிலாவை மட்டும் அந்தக் கேள்வி அரித்துக் கொண்டே தான் இருந்தது.

ஓடியவன் ஓடியவன் தான், இன்று வரை அவன் கண்டுப்பிடிக்கப் படவில்லை என்று தான் தொலைக்காட்சிகளில் செய்திகளாக ஒளிப்பரப்பிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்... ஆனால் அவன் ஓடவில்லையே.. இவர் தானே தூக்கிச் சென்றார்? அப்படி என்றால் வால்டரை எங்கு வைத்திருக்கின்றார் இவர்?

அன்று இரவு காவல் நிலையத்தை விட்டு வெளியேறும் நேரத்தில் இவரைப் பார்த்து ஒருவரும் அறியாத வகையில் சமிஞை செய்த அந்த உயர் அதிகாரியும் இவருக்கு உடந்தையாக இருப்பாரோ?

அப்படி என்றால் வால்டரின் தற்போதைய நிலை என்ன? அவன் இன்னமும் உயிருடன் தான் இருக்கின்றானா?

பல நூறு கேள்விகள் பெண்ணவளின் மனதை குடைந்துக் கொண்டிருந்தன.

இதனில், அன்று இரவு வால்டரைக் கார் ட்ரன்க்கில் மறைத்து வைத்தவனாய் காவல் நிலையத்தில் இருந்து சென்ற அஷ்வத் மறு நாள் மதியம் தான் வீடு திரும்பியிருக்க, அவனைக் கண்ட விநாடியில் இருந்து வால்டரைப் பற்றி அறிய பெரும் போராட்டம் செய்தவளின் வினாக்களுக்கு ஏற்றவாறு வழக்கத்தையும் விட வெகு அமைதியாய் பதிலிறுத்துக் கொண்டிருந்தவனிடம் இருந்து ஒரு விஷயத்தையும் அறிய முடியாது தவித்திருக்க, இறுதியாய் பொறுமையைத் தொலைத்தவனாய் மௌனமே மொழியாகிப் போன அஷ்வத்தின் வாயில் இருந்து ஒரு வார்த்தைக் கூடப் பிடுங்க இயலாதுப் போனதில் குழம்பி போனாள் அவன் மனையாள்.

இதில் பெரியவர்களுக்கும் விஷயத்தைத் தெரியப்படுத்தாது மறைத்துவிட்டதாலும், தொலைகாட்சிகளில் "The notorious serial killer" என்ற தலைப்புகளில் வால்டரைப் பற்றி ஒளிப்பரப்பும் பொழுதும், குழந்தை லூனா காப்பாற்றப்பட்டதைப் பற்றிய காணொளிக் காட்சிகள் ஒளிர்ந்த பொழுதும் வெகு சாமார்த்தியமாய்ப் பொன்னிலா என்ற பெயரே வராதளவிற்குச் செய்திருந்த அஷ்வத்தின் சர்வாதிகாரத்தினாலும் சக்தியினாலும் வால்டரின் தற்போதையை நிலைமையை அறிந்து கொள்ள முடியாத பொன்னிலாவிற்கு முடியைப் பிய்த்துக் கொள்ளலாம் போல் இருந்தது.

****************************************************

குழந்தை லூனா கடத்தப்பட்ட நாளில் இருந்து பதினைந்தாவது நாள் இரவு.

வெகு நேரம் சென்றே வீடு திரும்பிய அஷ்வத் உணவு வேண்டாம் என்று மறுத்தவனாய் குளியல் அறைக்குள் புகுந்து கொள்ள, கணவனின் வருகைக்காகக் காத்திருந்த பொன்னிலா குளித்து முடித்து உடைமாற்றிக் கொண்டிருப்பவனின் மீதே பார்வையைச் செலுத்தியிருக்க, முன் இருக்கும் கண்ணாடியில் தெரியும் மனையாளின் பிம்பத்தைக் கண்ட அஷ்வத்,

"நிலா, உனக்கு எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன்? நான் மிட் நைட் தாண்டி வந்தால் இப்படிக் கொட்டக் கொட்ட முழிச்சிட்டு இருக்காதன்னு.. ஏன்டி இப்படி என்னைப் படுத்தற?" என்று அலுத்துக் கொள்ள, அவனது சலிப்பையும் இரசித்தவளாய் புன் முறுவல் பூத்தவளாக அவனைப் பின்னால் இருந்து கட்டிக் கொண்டாள் அவன் மனையாள்.

"கல்யாணம் ஆன நாளுல இருந்தே நீங்களும் இதத்தேன் சொல்லிக்கிட்டே இருக்குறீக? நானும் உங்க பேச்சைக் கேட்காத இப்படித்தேன் முழிச்சிட்டு இருக்கன்.. இதிலே இருந்தே தெரியலையா இந்த ஒரு விஷயத்துல மாத்திரம் நீங்க சொல்றதை நா கேட்கவே மாட்டன்னு.."

"அதான் தெரியுதே.. அட்லீஸ்ட் சாப்பிடவாவது செஞ்சியா? இல்லை இன்னமும் எனக்காக வெயிட் பண்ணிட்டுப் பட்டினியா கிடக்குறியா?"

"இல்லச் சாப்புட்டுட்டேய்ன்.. என்னிக்கு நாச் சாப்புடாம நம்ம ரூமுக்கு போக அத்த என்ன உட்டுருக்காக?"

"குட்.." என்று மட்டும் கூறிய அஷ்வத் தலையணையை இலேசாக நிமிர்த்தி வைத்தவனாய் கட்டிலில் சாய, தானும் அவன் அருகில் படுத்தவளாய் அவனது மார்பில் தலை சாய்த்தவாறே, எப்படியும் அவன் கோபம் கொள்ளவே செய்வான் என்பது தெரிந்திருந்தும் விடாப்பிடியாக,

"என்னங்க.. இன்னிக்கு திரும்பவும் அந்தப் பொல்லாத மிருகத்தைப் பத்தி டிவியில காட்டுனாக.." என்றாள் சன்னமான குரலில், கணவனது முகத்தைப் பார்க்கும் துணிவற்று அவனை ஏறிட்டு நோக்காமலேயே.

ஏனெனில் வால்டரைப் பற்றிய பேச்சினை எடுக்கும் வேளை எல்லாம் சல்லடையாய் தன்னைத் துளைக்கும் கூரியப் பார்வையாலேயே தன்னை மௌனமாக்கி அடக்கி வைத்து விடுவான் இவன் என்று பொன்னிலாவிற்குத் தான் தெரியுமே?

"நிலா.."

வெகு அழுத்தமாக ஆணையிடுவது போன்றதான குரலில் அஷ்வத் அழைக்கவும், வேறு வழியின்றி அவனது வெற்று மார்பில் தாடையைப் பதித்தவாறே அவனை நிமிர்ந்துப் பார்க்க,

"நிலா, அந்தச் சம்பவம் உனக்கு எவ்வளவு பெரிய அதிர்ச்சிக் கொடுத்திருக்கும்னு எனக்குத் தெரியும், அதனால் தான் ஆரம்பத்தில் நீ கேட்ட எல்லாம் கேள்விகளுக்கும் நான் பதில் சொல்லிட்டு இருந்தேன்.. ஆனால் நாம் ரெண்டு பேரும் தனியா இருக்கிற நேரமெல்லாம் நீ அவனைப் பற்றி மறக்காமல் திரும்பத் திரும்ப அதே கேள்விகளைக் கேட்டுட்டு இருந்த.. அது எனக்குப் பிடிக்கலை.. அதனால் தான் நான் பதில் சொல்றதை நிறுத்திட்டேன்.. இன்றோடு டு வீக்ஸ் முடிஞ்சிடுச்சு அந்தச் சம்பவம் நடந்து.. இன்னமும் நீ அதை நினைச்சிட்டு இருக்கிறது சரியில்லை.. அது உன்னை உளவியல் ரீதியாகவும் [psychologically] பாதிக்கும், அதனால் வால்டர் அப்படிங்கிற பேரையே இனி நினைக்கக் கூடாது, போதும் விட்டுடு.."

ஒவ்வொரு வார்த்தைகளைக் கூறும் பொழுதும் அஷ்வத்தின் விரல்கள் மிருதுவாக மனைவியின் முதுகை தடவி கொண்டிருந்தது தான்.

ஆனால் பாறையெனச் செதுக்கியது போல் இறுகிப் போகும் அவனது முகமும், வேல் எனத் துளைத்தெடுக்கும் கூரிய பார்வையில் பளீரென வெட்டி மறையும் பளபளப்பும், புருவங்களில் படர்ந்திருக்கும் கண்டிப்பின் சுருக்கமும் பொன்னிலாவிற்குச் சொல்லாமல் சொல்லியது, இதுவே நீ அந்தக் கொலைகாரனைப் பற்றிப் பேசுவது கடைசி முறையாக இருக்க வேண்டும் என்பதை.

புரிந்துக் கொண்டவளாக மேலும் அழுந்த அவனது மார்பில் தாடையைப் பதித்தவள், தனது மெல்லிய பஞ்சு விரல்களை அவனது வலிய விரல்களுக்குள் கொடுத்துக் கரத்தை இறுக்கிப் பிணைந்துக் கொண்டவாறே,

"சரிங்க.. இதுத்தேன் கடைசி.. இனி அவெய்னைப் பத்தி நாஞ் சத்தியமா பேசவே மாட்டேய்ன்.. ஆனா இன்னிக்கு டிவியில் அவெய்னப் பத்தி நெறைய விஷயங்கள காம்ச்சாக.. அவெய்ன் வீட்டுல துலாவுனதுல ஏதோ ஒரு துப்புக் கெடைச்சதாகவும், அதுல இருந்து அவெய்ன் ஒரு அமெரிக்க அம்மாவுக்கும் மெக்ஸிக்கோ நாட்டைச் சேர்ந்த அப்பாருக்கும் பொறந்தவெய்னும், அவெய்ன் அம்மா சின்ன வயசுலேயே அவெய்ன உட்டுப்புட்டு ஓடிப் போயிட்டதாகவும், அதனாலத்தேன் அவெய்ன் பொம்பளப் புள்ளகளைக் கண்டா அம்புட்டு வெறி வந்து கொலை செஞ்சதாகவும் காம்ச்சாக.. ஆனா பெரிய பொம்ளைப் புள்ளைகள கடத்துறதுக்கு இவெய்னுக்குப் பிடிக்காதுன்னும், அதேன் அவெய்ன் சொல்றத அம்புட்டையும் கேக்குற சின்னப் புள்ளைகளக் கடத்தியிருக்யான்னும் அவெய்ன் என்கிட்ட சொன்னதுக்கணக்கா டிவியிலேயும் சொன்னாக.. அப்படிப் பாக்கையில இவெய்ன் எப்படியும் குறைச்சு வச்சாலும் இருபத்தி ஒரு குழந்தைங்களையாவது கொண்டு (கொன்று) போட்டு இருப்பியான்னும் சொன்னாக.. அதைக் கேட்டுப்புட்டு எனக்குத் திக்குன்னுச்சுங்க.. நா காத்தனூருல இருக்கையில ஒரு நாள் டிவியில் இதே கணக்கா ஒரு கொலைகாரனைப் பத்திப் பார்த்யேன்.. எங்க அம்மா கூட என்ன திட்டுனாக, ஏன்டி இதை எல்லாம் பார்த்துக்குட்டு இருக்கறவன்னு.. ஆனால் அந்தக் கொலையையும் இவெய்ந்தான் செஞ்சாகங்கிற மாதிரி இன்னிக்கு சொன்னாக.. அது மட்டும் இல்லங்க, அவெய்ன் வீட்டுல நா லூனா பாப்பாவத் தேடிக்கிட்டு இருக்கும் போது ஒரு சின்னக் குழந்தையோட கையைப் பார்த்தேய்ன், ஆனா டிவியில என்னமோ ஏகப்பட்ட குழந்தைகளோட தலையையும் அவெய்ன்.." என்றவளின் வாயை சட்டென்று மூடியது அஷ்வத்தின் கரம்.

"நிலா.. அவனைப் பற்றிப் பேசியது போதும்.."

தனது உதடுகளை மூடியிருந்த கணவனது கரத்தை மெள்ள விலக்கியவளாக,

"அதேன் இதுதேன் கடைசி, இனி அவெய்னைப் பத்திப் பேச மாட்டேன்னு சொல்லிப்புட்டேனில்ல.. நா நாளையில இருந்து அவெய்ன் பேச்சே எடுக்க மாட்டேய்ன்.. ஆனா அவெய்ன் எங்கணக்குள்ள இருக்கான்னு மட்டும் எனக்குச் சொல்லுங்க.. ஏன்னா அவெய்னைப் பத்தி ஒவ்வொரு சேதியும் பாக்கையில எங்க அவெய்ன் அம்புட்டு பேரையும் ஏச்சிட்டு வேற எங்கனயும் ஓடிப் போயிடுவானோன்னு பயமா இருக்குது.. இதுல நீங்க அவெய்ன உங்க காருக்குள்ள தூக்கிப் போட்டுக்கிட்டு போனீக, பொறவு அவெய்ன் என்ன ஆனான்னே எனக்குத் தெரியலை.. அதேன் உங்கக்கிட்ட இருந்து தப்பிச்சுக்கிச்சு போயிட்யானா, மறுபடியும் வெளியில உலவிக்கிட்டுத் திரியறானா, இன்னும் எம்புட்டு குழந்தைகளை அவெய்ன் கடத்தி கொண்டு போட இருக்கியான்னு என் மனசு ஆயிரங் கேள்விகள கேட்டுக்கிட்டு பதறித் துடிச்சிக்கிட்டு இருக்குது.. அதேன் கேட்டன்.." என்று ஒரு வழியாக முடிக்க, அவளது முகத்திலும் விழிகளிலும் மாற்றி மாற்றித் தோன்றி மறையும் உணர்வுகளில் இருந்தே தன்னவளின் உணர்ச்சிகளை அஷ்வத்தால் தெள்ளெனப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

ஏனெனில் வால்டரின் வீட்டிற்குள் இவள் என்னென்ன கொடூரமான காணக்கூடாத காட்சிகளைக் கண்டிருப்பாள் என்பதை அவன் நன்றாகவே அறிந்திருந்தான்.

ஆகையால் இனியும் வால்டரைப் பற்றிய எண்ணங்களை இவளின் மனத்தில் வலம் வர வைக்கக் கூடாது என்பதை உணர்ந்தவனாய்,

"நிலா.. அவன் இப்போ அமெரிக்காவில் இல்லை.. மெக்ஸிக்கோ நாட்டில், அங்க இருக்கும் ஜெயிலில் இருக்கான்.." என்றதில் அரண்டு அதிர்ந்துப் போனாள் அந்தப் பேதை.

சரெலென அஷ்வத்தின் மார்பில் இருந்து முகத்தை எடுத்தவளாகத் திகைத்த விழிகளுடன் அவனைப் பார்க்க,

"ஆமா.. அமெரிக்காவின் சட்டதிட்டங்கள் வேற, மெக்ஸிக்கோ நாட்டின் சட்டதிட்டங்கள் வேற நிலா.. இங்க அமெரிக்காவில் இவனை மாதிரி எத்தனையோ தொடர் கொலைகாரர்கள் இருந்திருக்காங்க.. அவங்களுக்கு எல்லாம் மரணத் தண்டனை தான் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றது.. ஆனால் அவங்களை எக்ஸிக்கியூட் பண்றதுக்கு, அதாவது மரணத்தண்டனை வழங்குறதுக்கு ரொம்ப வருஷம் ஆகும்.. அது கூடச் சாகறதுக்கு முன்னாடி அவன் விரும்புற உணவு வகைகளைக் கொடுத்து, ரொம்ப ஈஸியா எலக்டிரிக் சேர்ல உட்கார வச்சி அவனைச் சாகடிப்பாங்க.. உதாரணத்துக்கு டெட் பண்டின்னு [Ted Bundy] ஒரு தொடர் கொலைகாரன்.. மனித ரூபத்தில் பிறந்திருந்த ஒரு அரக்கன் அப்படின்னு தான் அவனுக்குப் பேரே.. தன் வசீகர அழகைக் கொண்டே பல பெண்களைத் தன் வலையில் வீழ்த்தி கொல்லும் சாமர்த்தியசாலின்னு சொல்லுவாங்க.. இன்னும் சொல்லப் போனால் அவன் எந்த வயதிலிருந்து இந்த மனித வேட்டையைத் தொடங்கினான்னு யாருக்குமே தெரியாது.. ஏழு மாகாணங்களில் சுமார் முப்பது பெண்களைக் கொன்றதாக அவனே வாக்குமூலம் கொடுத்திருக்கான், ஆனால் உண்மையில் மூன்று இலக்கத்தில் இருக்கும் [3 digits] அவன் கொன்ற பெண்களின் எண்ணிக்கைன்னுக் கூடச் சொல்றாங்க.."

"இதுல கலராடோ [Colorado] மாகாணத்தில் அவனைக் கோர்ட்டுக்குக் கொண்டு போன போது, கோர்ட்டின் இரண்டாவது மாடியில் இருந்து கீழே குதிச்சு அவன் தப்பி ஓடிட்டான்.. அப்படிக் குதிக்கிறதுக்கு அவன் தன்னுடைய சிறையிலேயே, அதாவது கட்டிலில் இருந்து கீழே குதிச்சு குதிச்சு ப்ரேக்டிஸ் பண்ணியிருக்கான்.. ஆனாலும் அவனைச் சில நாட்களில் பிடிச்சிட்டாங்க.. பிறகு இரண்டாவது முறையும் சிறையில் இருந்து தப்பிச்சிட்டான்.. அது தான் ரொம்பக் கொடுமை.. அங்க இருந்து ஃப்ளோரிடா மாகாணத்துக்குப் போயிருக்கான்.. அங்க காலேஜ் பொண்ணுங்க சிலரையும், பன்னிரெண்டு வயசு உள்ள ஒரு சின்னப் பெண்ணையும் கொன்று இருக்கான்.. அவன் கலராடோ மாகாணத்தில் இருந்து தப்பிக்காது இருந்தால் ஃப்ளோரிடாவில் அவன் இத்தனை கொலைகளைச் செஞ்சிருக்க முடியாது.."

"அது மட்டும் இல்ல, அதற்குப் பிறகு ஃப்ளோரிடாவில் அவனுக்கு மூன்று மரணத் தண்டனை விதிச்சிருக்காங்க.. ஆனால் ஒவ்வொரு முறை அவனை எக்ஸிக்கியூட் பண்ண நாள் குறிக்கும் போதும், நான் எந்தந்த பெண்களைக் கொன்றேன், அவர்களின் பெயர்கள் என்ன, அவங்களுடைய உடலை எங்குப் புதைச்சிருக்கேன்னு எனக்கு மட்டும் தான் தெரியும், அதனால் என்னுடைய மரணத் தண்டனை நாளை தள்ளி வச்சீங்கன்னா, நான் அவர்களைப் பற்றிச் சொல்றேன்.. இல்லை என்றால் அவர்களைப் பற்றி அவர்களது பெற்றோர் உட்பட ஒருவருக்குமே தெரியாமல் போய்விடும்.. எங்கேயோ ஒரு இடத்தில் அனாதையாகக் கிடக்கும் அவர்களின் பிரேதங்களின் மிச்சங்கள் மிருகங்களுக்கும் இயற்கைக்கும் விருந்தாய் போய்விடும்னு அவன் ரொம்பச் சாமார்த்தியமா பேசியதில் (played games) வேறு வழியில்லாமல் மரணத் தண்டனையைத் தள்ளி வச்சிருக்காங்க.. இப்படி அவன் அவகாசம் வாங்கியது எத்தனை வருஷம் தெரியுமா? பத்துக்கும் மேற்பட்ட வருஷங்கள்.. கடைசியாக இதுக்கும் மேல அவனுக்கு மரணத் தண்டனை வழங்குறதை தள்ளி வைக்க முடியாதுன்னு ஃப்ளோரிடாவின் அப்போதைய கவர்னர் முடிவு செய்து அவனுக்கு மரணத் தண்டனைக் கொடுத்திருக்காங்க.. அதுவும் எப்படி? மின்சார நாற்காலியில் உட்கார வச்சி, மின்சாரத்தை அவனுடைய உடம்பில் பாய்ச்சியதில் சில நிமிஷங்களுக்குள்ளேயே அவன் செத்துப் போயிட்டான்.. சாகும் போது கூட அவன் முகத்தில் சிரிப்பு இருந்ததுன்னு அவனுடைய பிரேதத்தைப் பார்த்தவர்கள் சொல்லிருக்காங்க.. இது எல்லாம் ஒரு மரணத் தண்டனையா?"

"டெட் பண்ட்டியை மாதிரி இந்த வால்டர் டக்ளஸ் சாகக் கூடாது நிலா.. வலி, வேதனை, கொடூரம் அப்படிங்கிற வார்த்தைகளுக்கு இவன் சரியான அர்த்தத்தைச் சாகறதுக்கு முன்னாடிப் புரிஞ்சிக்கணும்.. If a person had a bad childhood or if he or she was abused by someone, it does not mean that they can ruin another person's life.. [ஒருவருடைய குழந்தைப் பருவம் மோசமாக இருந்திருந்தாலோ, அது ஆணாகட்டும் பெண்ணாகட்டும் அவர்களை எவராவது சிறு வயதில் கொடுமைப் படுத்தியிருந்தாலோ, மற்றொரு நபரின் வாழ்க்கையை அவர்கள் அழிக்கலாம் என்று அர்த்தமல்ல].. வால்டர் சின்ன வயசில் எந்தக் கொடுமையை அனுபவிச்சிருந்தாலும், அதே கொடுமைகளை அவன் மற்ற குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கணும்னு நினைச்சது ரொம்பத் தப்பு.. இன்னும் சொல்லப் போனால் அவன் அனுபவிச்ச வலியை விட இந்தக் குழந்தைகள் ரொம்பக் குரூரமான வலியை அனுபவிச்சிருக்காங்க.. அப்படிப்பட்ட வால்டர் வலியில்லாமல் சாகலாமா? அதான் நான் போலீஸ் ஆஃபிஸர்களிடம் பேசினேன், அவர்களே மேலிடத்தில் பெர்மிஷன் வாங்கி அவனை மெக்ஸிக்கோ நாட்டின் போலீஸிடம் ஒப்படைத்துவிட்டார்கள்.."

"மெக்சிக்கோவில் மரணத் தண்டனை அவ்வளவா கிடையாதுன்னாலும் அங்க ஜெயிலில் இருக்கிறது ரொம்பக் கொடுமை.. ஒவ்வொரு நாளும் அவன் ரொம்பக் கொடுமையான சித்திரவதைகளை அனுபவிக்கணும்.. கடைசியா தான் அவனைக் கொல்வார்கள்.. இன்னும் சொல்லப் போனால் அந்த மாதிரி சித்திரவதைகளை அனுபவிக்கிறதுக்குப் பதில் என்னைக் கொன்னுடுங்கன்னு கைதிகள் கதறுவாங்கன்னும் நான் கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.." என்று கூறி முடிக்க, ஆனால் அவன் கூறுவதில் பாதித் தான் உண்மை, மீதிப் பொய் என்பதை அந்த அப்பாவி பெண் அறியவில்லை.

"அப்பாடி... இப்பத்தேன் எனக்கு நிம்மதியா இருக்குதுங்க.."

பெரிதாக மூச்செடுத்தவளாய் மீண்டும் கணவனது மார்பில் படுத்தவள் அவன் தலைக் கோதிவிட்ட சுகத்தில் நெடு நாட்களுக்குப் பிறகு சுகமான நித்திரையில் ஆழ, மனையாளின் முகத்தையே குனிந்து பார்த்திருந்த அஷ்வத்தின் இதழ்களில் அந்த விபரீத புன்னகை இளங்கீற்று போல் மெல்லியதாய் விரிந்தது.


************************************************************************
MatWil Industrial Metal Cutting Factory

அந்த அசம்பாவிதச் சம்பவம் நடந்து இன்றோடு ஐந்து மாதங்கள் முடிவடைந்த நிலையில், லாஸ் ஆஞ்சலஸ் நகரத்தின் மையப் பகுதியில் இருந்து ஏறக்குறைய நான்கு மணி நேரத் தொலைவில் இருந்த அந்த ஒதுங்கிய [isolated] பகுதிக்குள் அஷ்வத்தையும் சத்யாவையும் சுமந்த மெக் லாரன் நுழைந்தது.

கிட்டத்தட்ட ஆறு ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட அந்த இடத்தைச் சுற்றி பதினொரு அடிகள் உயரம் கொண்ட கருங்கல் சுற்றுச்சுவர் அமைக்கப்பட்டு இருக்க, அதனுள்ளே பல்லாயிரம் சதுரடிகள் அளவில் கம்பீரமாக எழுந்து நின்றது அந்த உலோக வெட்டு தொழிற்சாலை.

மேட்வில் நிறுவனத்தின் மற்றுமொரு தொழில் இது.

அமெரிக்கா முழுவதும் நடைபெறும் பெரிய அளவிலான கட்டமைப்புகளிற்காகவும், கட்டிடங்களுக்காகவும், பெரிய கப்பல்கள், இரும்பு பாலங்கள் மற்றும் இயந்திர பாகங்களை வெட்டும் உலோகப் பணிகளும், இரும்பு, எஃகு மற்றும் பிற உலோகங்களை உருக்கும் வேலைகளும் இந்தத் தொழிற்சாலையில் நடைப்பெறும்.

மேட்வில் நிறுவனத்தின் தலைமையகத்தில் தான் அஷ்வத்தின் பிரதான அலுவலம் இருக்கின்றது.

ஆயினும் அஷ்வத்திற்குத் தனிப்பட்ட செயலாளனாக வேலை செய்யும் சத்யாவிற்கு இந்தத் தொழிற்சாலையிலும் விசுவநாதன் பணிகளை அமைத்துக் கொடுத்திருக்க, வாரத்தின் ஒரு பகுதியை தலைமையகத்தில் அஷ்வத்துடனும், மறு பகுதியை இங்கு நடக்கும் உலோகப் பணிகளை மேற்பார்வையிடுவதிலும் செலவழிப்பது சத்யாவின் வழக்கம்.

தொழிற்சாலையில் வேலை செய்பவர்களுக்கு இன்று விடுமுறை என்பதால் அந்த நாளையே தனது திட்டத்திற்குத் தேர்ந்தெடுத்திருந்த அஷ்வத், சத்யாவுடன் இணைந்து உலோக வெட்டு தொழிற்சாலைக்கு வந்திருந்தவன் காரை பார்க் செய்தவனாய் கீழ் இறங்கியவாறே,

"சத்யா! எதுக்கும் எம்பளாயிஸ் யாரும் இருக்காங்களான்னு ஒரு முறை அறிவிச்சு செக் பண்ணிப் பாருங்க.. சிஸ்டத்திலேயும் இன்னைக்கு வேலைக்கு எவனாவது வந்திருக்கானா, செக்கின் பண்ணிருக்கானான்னும் பார்த்துடுங்க.. ஒருத்தர் இருந்தாலும் நமக்குப் பிரச்சனை தான், கொஞ்சம் கவனமாகவே ஒவ்வொரு இடத்தையும் பரிசோதிச்சுப் பார்த்துட்டு வாங்க.." என்றவாறே தொழிற்சாலைக்கு அருகில் இருந்த ஒரு கட்டிடத்திற்குள் நுழைந்தான்.

அது அஷ்வத்திற்கென்று பிரத்யேகமாகக் கட்டப்பட்டிருக்கும் கட்டிடம்.

அதனுள் அமைக்கப்பட்டிருந்த தனது அறைக்குள் நுழைந்த அஷ்வத் கணினியை உயிர்ப்பிக்க, அதில் சில எண்களைத் தட்டியதுமே அவனுக்கருகில் இருந்த அந்தப் பெரிய திரையில் ஒன்பது கட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுத் தொழிற்சாலையின் உட்புறமும் வெளிப்புறம், தொழிற்சாலைக்கு அருகில் இருக்கும் கட்டிடங்களின் உட்புறமும் தெரிய, தொழிற்சாலைக்குப் பின்னால் ஏறக்குறைய இரண்டு ஏக்கர் பரப்பளவிற்கு அடர்ந்து வளர்ந்த மரங்களுடன் காடு போன்று இருந்த பகுதியும், அதன் நடுவில் கருங்கல் சுவர் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட ஒரு சிறு கட்டிடத்தின் உள் பகுதியும் தெரிய, திரையில் ஒளிர்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒன்பது கட்டங்களில் ஒரு கட்டத்தைப் பெரிதாக்கிய அஷ்வத்தின் முகம் கற்பாறையைப் போன்ற ஒரு இறுக்கத்தைத் தழுவி கொண்டது.

****************************************************************************************************************


Woodside Bunkhouse

பல அடிகள் உயரத்திற்கு வளர்ந்தும், தங்களது அகன்ற கிளைகளை நீட்டி விரிக்கச் செய்ததில் அடர்த்தியான தோற்றக் கொண்டிருக்கும் விருட்ஷங்களும், எங்குப் பார்க்கிலும் முளைத்திருக்கும் செடி கொடிகளும் நிறைந்திருப்பதில் பெரிய அடவிப் போன்று காட்சியளித்துக் கொண்டிருக்கும் பகுதிகளுக்கு நடுவில், இது போன்ற சிறிய வீடுகளைக் கட்டுவது அமெரிக்கர்களுக்கு வழக்கம்.

விடுமுறை நாட்களில் சுற்றுலா செல்வது போல் குடும்பத்துடன் சென்று அவ்வீட்டில் தங்கிவிட்டு வருவது அவர்களின் பொழுது போக்கு அம்சங்களில் ஒன்று.

அதே போன்று ஆறு ஏக்கர் நிலத்தில் முதல் நான்கு ஏக்கர் பரப்பளவிற்குத் தொழிற்சாலையையும் பிற கட்டிடங்களையும் கட்ட செய்திருந்த அஷ்வத், பின்னால் இருந்த இரு ஏக்கர் நிலத்தில் ஏற்கனவே இருந்த மரங்களுடன் சேர்த்து செடிகளையும் வேறு சில விருட்ஷங்களையும் வளர்த்து வந்திருந்தான்.

அந்த இரு ஏக்கர் நிலத்தில், அடவிப் போன்று தோற்றமளிக்கும் ஸ்தலத்திற்கு நடுவில் கருங்கல் சுவர் கொண்டு அமைக்கப்பட்டிருந்த அந்தச் சிறிய கட்டிடத்தை, தொழிற்சாலையில் வேலைப் பார்க்கும் தொழிலாளர்களும் கூட நெருங்க இயலாத அளவிற்கு அத்தனை பாதுகாப்பு அம்சங்களையும் கொண்டு அமைத்திருந்தான் கட்டிடக்கலையில் வல்லவனான அந்த வித்தகன்.

அந்தக் கட்டிடம் ஒரே ஒரு விஷயத்திற்கு மட்டும் தான் எப்பொழுதுமே பயன்படுத்தப்பட்டது..

அதாவது சில முக்கிய இரகசிய நிகழ்வுகளைப் பற்றிக் கலந்தாலோசிப்பதற்கும், நிழல் உலகத்தில் அரசாட்சி செய்து கொண்டிருக்கும் டான்களுடனான கூட்டங்களுக்கும், எவரையேனும் தடம் தெரியாதளவிற்கு அழிக்க முனையும் முன் அதற்கான திட்டங்களைத் தீட்டுவதற்கும் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்ட அந்தக் கட்டிடத்திற்குத் தேவைப்பட்டால் மட்டுமே அஷ்வத் வருவான்.

பல வருடங்களாக நடந்து கொண்டிருக்கும் இந்த நிழல் அரசாங்கத்தில் தலையிட தாத்தா மேத்யூ வில்சனிற்கோ அல்லது தந்தை சங்கர் வில்சனுக்கோ அஷ்வத் அனுமதி வழங்கியிராததால், அவர்கள் இந்தப் பக்கம் தலை வைத்துக் கூடப் படுக்க மாட்டார்கள்.

இப்பொழுது அஷ்வத் வருவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது.

ஏனெனில் அங்குத் தான் கைகளும் கால்களும் கட்டப்பட்ட நிலையில் வெகு பாதுகாப்பாக, கடந்த ஐந்து மாடங்களாக அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தான் வால்டர் டக்ளஸ்.

கை மணிக்கட்டுகளிலும் கால்களிலும் தனித்தனியாக இரும்பால் செய்யப்பட்ட காப்புகள் [metal bracelet and collar] அணிவிக்கப்பட்டு அவற்றில் இரும்புச் சங்கிலிகளைக் கோர்த்து, அந்த அறையின் ஒரு மூலையில் இருந்த பெரிய இரும்பு தூண் ஒன்றில் சங்கிலிகளின் முனைகள் பிணைக்கப்பட்டிருந்தன.

அந்தத் தூணிற்கு அருகில் ஒரு ஆள் உபயோகப்படுத்தும் அளவிற்கான சிறிய கழிப்பறையும் இருக்க, ஆயினும் ஏறக்குறைய ஐந்து மாதங்களாக அங்குச் சிறை வைக்கப்பட்டிருந்ததில், அந்த அறைக்குள் நுழைந்தாலே குப்பென்று வாடையும் வீசியது.

அவ்வறையில் ஒரு மிருகத்தையும் விட மிக மிகக் கேவலமான முறையில் பிணைக்கப்பட்டிருந்த வால்டர் டக்ளஸை தனது கணினித் திறையில் பார்த்தவாறே தனது அறையில் அமர்ந்திருந்த அஷ்வத்தின் சிந்தனைகள், அன்று பொன்னிலாவையும் லூனாவையும் இவனிடம் இருந்து காப்பாற்றிய நாளிற்குச் சென்றது.

***********************************************************************

Faux Castle..

குழந்தை லூனா கடத்தப்பட்ட அன்றைய இரவு.

வால்டரின் பின்னந்தலையில் தனது டெஸர்ட் ஈகில் துப்பாக்கியை அழுந்த பதியச் செய்தவாறே கார் கராஜின் வழியாக வீட்டிற்குள் நுழைந்த அஷ்வத் சத்யாவைக் கதவை மூடுமாறுக் கூறியவன் வீட்டின் நடுவறையில் இருக்கும் மின் விளக்கையும் உயிர்ப்பிக்கச் சொல்ல, மெலிதான வெளிச்சத்துடன் ஒளிர்ந்த அந்த விளக்கொளியைக் கொண்டு சுற்றிலும் விழிகளைச் சுழற்றித் தேடியவனுக்கு அந்த வீட்டின் கூடத்தில் ஒரு சாமான் கூட இல்லாதது பெரும் வியப்பைக் கொணர்ந்தது.

"சத்யா, இங்க ஏதாவது சேர் இருக்கான்னுப் பாருங்க.. அப்புறம் நல்ல ஸ்ட்ராங்கான கயிறும் எங்கேயாவது இருக்கான்னு தேடுங்க.."

அஷ்வத் பணித்த மறு விநாடியே அங்கு இருக்கும் ஒவ்வொரு அறையிலும் சத்யா தேட, ஓர் அறையின் ஒரு மூலையில் ஒருவரின் கண்களுக்கும் அகப்படாத வகையில் கதவின் மறைவில் இருந்த நாற்காலியையும், மறு அறையில் கீழே கிடந்த நன்கு திரிக்கப்பட்டு முறுகியிருக்கும் தாம்பு கயிறையும் கண்டவன் அவற்றை அஷ்வத் இருக்கும் இடத்திற்கு எடுத்து வர, நாற்காலியில் வால்டரை அமரச் செய்து இறுக்கக் கட்டிய அஷ்வத், காவல்துறை அதிகாரிகளுக்கு அழைக்கும் நேரம் வந்துவிட்டது என்று எண்ணியவனாய் அவர்களைத் தொடர்பு கொள்வதற்கு அலைபேசியை எடுக்கும் தருணத்தில் தான் அதைக் கவனித்தான்.

பொன்னிலாவின் காலைத் தடுக்கிக் கீழே விழச் செய்த, இரத்தம் திட்டுதிட்டாகப் படர்ந்திருந்த வெண்ணிறத் துணி மூட்டை.

உதிரம் தோய்ந்திருந்த அந்த மூட்டை சற்றே அவிழ்ந்து அதனில் இருந்து வெளிப்பட்டிருந்த அந்தப் பிஞ்சுக் கரத்தைக் கண்ட அஷ்வத்திற்கு ஈரக் குலையே நடுங்கியது போல் இருந்தது.

சட்டென்று அதனை நோக்கி நடக்க, அதுவரை நாற்காலியில் அசையவொட்டாது கெட்டியாகக் கயிறு கொண்டு கட்டப்பட்டிருக்கும் வால்டரின் மீதே பார்வையைப் பதித்திருந்த சத்யா அஷ்வத்தின் செய்கையைக் கண்டு குழம்பியவனாக அவன் சென்று கொண்டிருக்கும் திக்கை நோக்க,

அங்கு ஒரு காலை மடித்துக் குத்துக்காலிட்டு அமர்ந்தவாறே அஷ்வத் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொருளைக் கண்ட சத்யாவின் தண்டுவடத்தின் ஒரு முகனையில் துவங்கி, சர்ரென்ற வேகத்தில் பனிப்பாறையாய் சில்லிப்பு படர்ந்து இறுதி முனையைத் தொட்டதில் அவனது தேகம் முழுவதுமே சில்லிட்டுப் போனது.

"ஐயோ! என்ன சார் இது?"

தன்னையும் அறியாது வாய்விட்டு அலறியவன் அஷ்வத் அமர்ந்திருக்கும் இடத்தை நோக்கி ஓடி வர, நெற்றிப் பொட்டை அழுந்த தேய்த்தவாறே ஒரு சில விநாடிகள் அந்தச் சின்னஞ்சிறு கரத்தின் மீதே பார்வையைப் பதித்திருந்த அஷ்வத் எதனையோ யோசித்தவனாய் அவ்விடத்தில் இருந்தே வால்டரைத் திரும்பிப் பார்க்க, அப்பொழுதும் அசராது தனது செவ்விதழ்களை விரித்துப் புன்னகைக்கும் வால்டரைக் கண்டவனின் ஆத்திரம் எல்லையில்லாது எகிறியது.

ஆயினும் வலியத் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டவனாய் மெள்ள எழுந்தவன்,

"சத்யா.. இது லூனாவோடது இல்லை.. அப்படின்னா, இங்கே வேறு யாரும் குழந்தைகள் இருக்காங்களான்னு பார்க்கணும்.. கையை வெட்டியதற்கு அப்புறம் இந்தக் குழந்தை உயிரோட இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை... ஆனா வேற யாரையாவது அவன் இங்க கடத்தி வச்சிருக்கான்னானுப் பார்க்கணும்.." என்றான், வால்டருக்கும் புரிந்திடும் வகையில் ஆங்கிலத்தில்.

"சார்.. போலிஸுக்கு.."

பேசத் துவங்கிய சத்யாவின் முன் படீரென்ற ஒற்றைக் கரத்தை உயர்த்தி இடையிட்டவனாய்,

"நோ சத்யா.. இப்போ போலிஸுக்குக் கூப்பிட வேண்டாம்.." என்றவனின் பார்வை தன்னையே உறுத்துப் பார்த்திருக்கும் வால்டரின் முகத்தில் இருந்து இம்மி அளவும் அகலவில்லை.

"ஏன் சார்?"

"சத்யா.. நான் சொல்றதை மட்டும் செய்யுங்க.. கேள்வி எதுவும் கேட்காதிங்க.. உடனே வீடு முழுக்கப் போய்த் தேடுங்க.."

"சரி சார்.."

உடனடியாகப் பணிந்த சத்யா வீட்டின் முதல் தளம் முழுவதிலும் தேடியவன் மேல் தளத்திற்கும் சென்று தேட, ஆனால் அவன் சந்தேகப்படும் அளவிற்கு அங்கு ஒன்றுமே இல்லை.

திரும்பவும் அஷ்வத் இருக்கும் இடத்திற்கே வந்தவன்,

"சார் வேற யாரும் இருக்கிற மாதிரி தெரியலை சார்.. எல்லா ரூமிலும் இருக்கும் க்ளோஸட்சிலும் [closets] கூடப் பார்த்துட்டேன்.." என்றதில் திருப்தியடையாது தலையை அழுந்த கோதிய அஷ்வத் மீண்டும் வெண்ணிற மூட்டைக் கிடக்கும் இடத்தை நோக்கிச் சென்றவன் அதனைக் கூர்ந்துப் பார்த்தவாறே நிற்க, அவர்களின் நடவடிக்கைகளை ஆழ்ந்துப் பார்த்தவனாய் சிறிய சிரிப்புடன்,

"கீழே பேஸ்மெண்ட் இருக்கு.. அங்க போய்ப் பார்க்கிறது என்றாலும் பார்.. I have no objection.." என்ற வால்டரின் வார்த்தைகளில் சரேலென அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தார்கள் அஷ்வத்தும் சத்யாவும்.

"சார், இவன் சொல்றதைப் பார்த்தால்?"

நடுங்கும் குரலில் பேசிய சத்யாவால் அதற்கு மேல் தனது சொற்றொடரை முடிக்க இயலவில்லை.

"சத்யா.. பேஸ்மெண்டில் செக் பண்ணுங்க.."

சரி என்று ஆமோதித்தவனாய் அடித்தளத்திற்குச் செல்வதற்கான படிகளைத் தேடிய சத்யா அதனைக் கண்டுப்பிடித்ததும் படிகளில் இறங்கத் தனது காலை எடுத்து வைத்த கணம் அவனைத் தடை செய்தது அஷ்வத்தின் குரல்.

"சத்யா.. நீங்க தனியாப் போக வேண்டாம்.. அந்த நாற்காலியை அப்படியே அதுக்குப் பக்கத்தில் இருக்கிற தூணோட சேர்த்துக் கட்டிடுவோம், பிறகு நாம் ரெண்டு பேரும் சேர்ந்தே போவோம்.."

கூறியவனாய் வால்டரின் கரங்களையும் கால்களையும் நாற்காலியோடு இணைத்துப் பிணைக்கப்பட்ட கயிற்றை நன்கு பரிசோதித்த அஷ்வத் பிறகு அருகில் இருந்த தூணில் நாற்காலியை இழுத்துக் கட்டிய மறு நிமிடமே விடுவிடுவென்று அடித்தளத்தை நோக்கிச் செல்ல, அவனைப் பின் தொடர்ந்து சத்யா இறங்கவும், வழக்கமாகப் படிகளின் முடிவில் இது போன்ற அடித்தளங்களுக்கு என்று அமைக்கப்படும் மின் விளக்குகளுக்கான பலகையைப் பற்றி அறிந்திருந்தமையால் அதனை உயிர்பித்த அஷ்வத் சட்டென்று நின்றவன் தன்னையும் அறியாது பின்னாலேயே ஒரு படி மேலேறினான்.

"சார், என்னாச்சு?"

சத்யாவின் வினாவிற்கு அஷ்வத்திடம் இருந்து எந்த ஒரு பதிலும் எழும்பவில்லை.

காரணம் அவனது கண்களின் முன்னே விரிந்திருந்த அகோரமான காட்சிகள்.

பொன்னிலா இந்த இடத்திற்கு வந்த பொழுது அவளிடம் இருந்தது ஏறக்குறைய இரண்டு அங்குலம் நீளமே கொண்ட சிறிய டார்ச் லைட்.. அது காரின் சாவியில் கோர்க்கப்பட்டிருக்கும்.

அதன் மூலம் அவள் பார்த்ததும் வெகு சிலவற்றையே.

ஆனால் தற்பொழுது அஷ்வத் பார்ப்பதோ, எத்தகைய திடகாத்திரமான இரும்பு மனம் கொண்ட மனிதனாகிலும் அவனையுமே பதைபதைக்கச் செய்யும், உடல் பொருள் ஆவி என்ற அனைத்தையும் ஸ்தம்பிக்கச் செய்யும் குரூரமான காட்சிகள்.

மனித எலும்புகளின் எச்சங்கள், தொடை எலும்பு மற்றும் முதுகெலும்புகள், சதைப் பிண்டங்கள், தரை முழுவதுமே தெளித்திருக்கும் இரத்த துளிகள், அறையின் ஒரு மூலையில் திறந்திருக்கும் சிறிய குளிர்சாதனப் பெட்டியின் அருவருப்பான தோற்றம், குருதியில் குளித்தது போல் கிடக்கும் குளியல் தொட்டி [bathtub] என்று அனைத்திலும் பார்வையைப் பதித்த அஷ்வத்தின் இருதயம் ஒரு நொடி நின்று பிறகு துடித்தது.

(நல்லவேளை இவை பொன்னிலாவின் கண்களில் அன்று படவில்லை)

பதில் கூறாது திகைத்துப் போனவனாய் நிற்கும் அஷ்வத்திற்குப் பின்புறமாய் நெருங்கி நின்றிருந்த சத்யா, அஷ்வத்தின் தோளைத் தாண்டி மெள்ள எட்டிப் பார்க்க, வாழ்நாளில் முதன் முறையாக இத்தகைய குரூரமான காட்சிகளைப் பார்த்ததில் நடுநடுங்கிப் போனவனாய் தன்னைக் கட்டுப்படுத்த வழியறியாது சட்டென்று அஷ்வத்தின் தோள்கள் இரண்டையும் இறுக்கப் பற்றினான்.

"சா.. சார்.. ஐயோ.. என்ன சார் இது? அத்தனையும் கு.. கு.. குழந்தைங்க சார்.."

"யெஸ் சத்யா.. நியூஸ்ல சொல்றதை வச்சு இவன் பத்துக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைங்களைக் கொன்று இருப்பான்னு எதிர்பார்த்தேன்.. ஆனால் அவனுடைய டம்பிங் சைட் [dump site] டிவில காட்டிய இடத்துலேர்ந்து எடுக்கப்பட்ட சவங்களை விட, இங்க இருக்கிற எலும்புகள் எல்லாத்தையும் பார்த்தால் இவனால் கொலை செய்யப்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை ரொம்ப அதிகமா இருக்கும் போல் தெரியுது... உங்களுக்குப் பிரச்சனை இல்லைன்னா என்னுடன் வாங்க, இல்லைன்னா நீங்க அவனோடேயே போய் இருங்க சத்யா.. நான் இப்போ வந்துடுறேன்.."

விரல்கள் நடுங்க தனது தோள்களைக் கெட்டியாகப் பற்றியிருக்கும் சத்யாவின் வலது கரத்தின் மீது தன் வலதுக் கரத்தை வைத்தவாறே அஷ்வத் கூற, அவனது வலிய கரம் கொடுத்த சிறிய அழுத்தத்திலேயே அளாதியான தைரியம் வரப் பெற்றவனாய்,

"இல்லை சார், பரவாயில்லை.. நானும் வரேன்.." என்றான் சத்யா, அழுத்தமான குரலில்.

இருவரும் ஒன்றாக இணைந்து கீழே செல்ல, அடித்தளத்தை இரண்டாகப் பிரிக்கும்படி மரத்தாலான தட்டியைக் கொண்டு அடைக்கப்பட்டிருந்த மற்றொரு அறைக்குள் நுழைய, அங்குப் பொன்னிலாக் கண்ட மேஜையும் இருந்தது.

அதன் அருகில் சென்ற அஷ்வத் மேஜையின் மீது குருதிக்குள் தொப்பலாக நனைந்துக் கிடந்த ஒரு பெண் குழந்தையின் உடல் பாகங்களைப் பார்த்தவனாய் அதிர்ந்துப் போய் நிற்க, இவையே போதும் ஒரு மனிதனை ஆழ்ந்த அதிர்ச்சி மயக்கத்திற்குள் ஆழ்த்த என்றால், அதற்கு அருகில் ஒரு சாக்குத் திரைப் போட்டு மறைக்கப்பட்டிருந்த பகுதியை கூர்ந்துப் பார்த்தவன் பின் தனது கரத்தில் இருந்த துப்பாக்கியைக் கொண்டு அந்தத் திரையை மெள்ள விலக்கிப் பார்க்க,

அங்கு மூன்றடுக்குகளைக் கொண்ட ஒரு சிறிய அலமாரியும், அதன் மீது அலங்காரப் பொருட்களாக வைக்கப்பட்டிருந்த உடம்பில்லாத தலைகளையும் கண்டதில் அஷ்வத்தின் உள்ளம் பலமான அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாகியது என்றால், சிரசுகளைக் கண்ட சத்யாவிற்குக் குமட்டிக் கொண்டு வந்ததில் வாந்தி எடுக்க எத்தனித்தான்.

அவனது அரவத்தில் வெடுக்கென்று திரும்பிய அஷ்வத்,

"சொன்னேன் இல்ல சத்யா, நீங்க வராதீங்கன்னு.. ப்ளீஸ் கண்ட்ரோல் பண்ணிக்கங்க.. நாம் இங்க, ஐ மீன் இந்தப் பேஸ்மெண்டுக்கு வந்ததுக்கான தடயமே இருக்கக் கூடாது.." என்றவாறே அவனுக்கு உதவி செய்ய முயற்சிக்க,

"சா.. சார்.. நா.. நான் மே.. மேலே போறேன்.." என்று வாய்க் குளறத் திக்கித் தடுமாறிப் பேசிய சத்யா பேயைக் கண்டது போல் அடித்துப் பிடித்து மேல் தளத்திற்கு ஓடினான்.

மீண்டும் அந்தச் சாக்குத் திரை இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்ற அஷ்வத் அதற்கு மேல் அதனை விலக்கிப் பார்க்க மனம் வராது, விநாடிகள் சில அமைதியாக அந்த அறை முழுவதுமே சுற்றிப் பார்க்க, அஷ்வத்தின் கணக்குப் படி இங்கு இருக்கும் மனித உடல் பாகங்களின் எண்ணிக்கை வைத்துப் பார்த்தால் இந்த இடத்தில் மட்டுமே பத்திற்கும் மேற்பட்ட பிரேதங்கள் இருக்கும் என்றே தோன்றியது.

வலது கரத்தில் துப்பாக்கியைப் பிடித்திருந்தவனாய் இடது கரத்தால் தலையை அழுந்த கோதி தன்னை ஆசுவாசப்படுத்தியவனிற்கு அப்பொழுது தோன்றியதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்று தான்.

மனித மிருகத்தின் உருவில் இருக்கும் இந்தக் கொடூரன், ஒரு மிருகத்தையும் விடக் கேவலமாக மனித உயிர்களைச் சித்திரவதை செய்து கொலை செய்திருக்கும் இந்த இரத்த வெறிப் பிடித்தவன் அவ்வளவு எளிமையாகச் செத்துவிடக் கூடாது என்பது தான் அது.

மீண்டும் மேஜையின் புறம் நோக்க, அதன் வலது புறத்தில் இருந்த திறந்த அலமாரியில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த மருந்துப் பாட்டில்களைக் கண்டவன் விருட்டென்று அதனை நோக்கிச் சென்றான்.

அங்கு இருந்த ஒவ்வொரு பாட்டிலின் மேலும் மருந்துக்களின் பெயர்கள் எழுதப்பட்டிருந்தன.

ஒவ்வொன்றாகப் படித்துக் கொண்டிருந்தவனின் கண்களில் கேட்டமைன் [ketamine] என்று எழுதப் பட்டிருந்த மருந்து தென்படவும் அதனை எடுத்தவன் விநாடிகள் சில யோசனையுடன் அதனைப் பார்த்துவிட்டு, பின் விடுவிடுவென்று படிகளில் ஏறியவனாய் வால்டர் கட்டப்பட்டிருக்கும் அறையை அடைந்ததுமே, "சத்யா.. இவனை நம்ம காருக்குத் தூக்கிட்டுப் போகணும்.." என்றதில் விழிகள் பிதுங்கி வெளியில் வந்து விழுந்துவிடுவது போல் திருதிருவென்று விழித்தான் சத்யா.

"சார்.. I have never seen such brutal killings and sadistic murderer sir... இவனைப் போலிஸ்ல ஒப்படைக்காமல் நம்ம காருக்கு எதுக்குத் தூக்கிட்டுப் போகணும்னு சொல்றீங்க?"

[இதுபோன்ற மிருகத்தனமான கொலைகளையும், கொடூரமான கொலைகாரனையும் நான் பார்த்ததில்லை.]

"இப்போ அதெல்லாம் பேச நேரமில்லை.. எல்லாத்தையும் பிறகு விளக்கமா சொல்றேன்.."

கூறியவனாய் நொடியும் தாமதிக்காது வால்டரை நெருங்கிய அஷ்வத், "சத்யா இவனை அசையாமல் பிடிச்சிக்கோங்க.." எனவும், அவனை அசையவொட்டாது சத்யா இறுக்கிப் பிடிச்சக் கணமே வால்டரின் கன்னங்கள் இரண்டையும் தன் இடது கரம் கொண்டு அழுந்த பற்றிய அஷ்வத் அவனது வாயைத் திறக்க வைத்தவனாய் திமிற திமிற மயக்க மருந்தை வலியப் புகட்டினான்.

நிமிடங்களில் கண்கள் சொருக தலையை நாற்காலியில் சாய்த்த வால்டரின் மயக்கத்தை நன்கு உறுதிப் படுத்திக் கொண்ட அஷ்வத் அவனது கைகள் இரண்டையும் ஒன்றாகவும், கால்கள் இரண்டையும் ஒன்றாகவும் கயிறுகளில் கட்டி, நாற்காலியில் இருந்து அவனை அகற்றியவன் தோளில் சுமந்தவாறே வெளியில் வர, அப்பொழுது தான் அஷ்வத்தையும் அவனது தோளில் சுமக்கப்பட்டிருக்கும் கொலைகாரனையும் கண்டு அதிர்ந்துப் போனவராய் காரைவிட்டு வெளிவந்தார் விசுவநாதன்.

அவரின் அதிர்ச்சியைப் பொருட்படுத்தாது,

"சத்யா, நான் கொடுத்திருக்கிற மருந்து ரெண்டு மணி நேரம் தான் வேலை செய்யும், இடையில் எங்கேயாவது காரை நிறுத்தி திரும்பவும் இவனுக்கு இந்த மருந்தைப் புகட்டிடணும்.." என்றவனாய் வால்டரை தனது காரின் ட்ரன்க்கில் தூக்கிக் கிடாசியிருந்த அஷ்வத் பொன்னிலாவை தன் இல்லத்தில் இறக்கிவிடும் பணியை விசுவநாதனிடமே ஒப்புவித்தவன் காவல் நிலையத்தில் இருந்து நேரே வந்தது இந்தத் தொழிற்சாலைக்குத் தான்.

அன்றில் இருந்து இன்று வரை இரும்பு சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டு ஒரு மிருகத்தையும் விடக் கேவலமாக, புழுதிகளோடு புழுதியாக, அவனது கழிவுகளுக்கு இடையே நாற்றமெடுத்துக் கிடந்தான் வால்டர் டக்ளஸ்.

*****************************************************************

அறைக்கதவைத் தட்டிவிட்டு உள்ளே நுழைந்த சத்யாவை ஏறெடுத்து நோக்கிய அஷ்வத் லேசாகத் தலையசைத்து வினவ,

"ஒருத்தரும் இல்லை சார்.. எல்லாப் பில்டிங்ஸையும் செக் பண்ணிட்டேன்.. யாரும் இன்று செக்கின் பண்ணவும் இல்லை.. சிஸ்டத்திலும் செக் பண்ணியாச்சு.. Entire factory is deserted with a deathly silence Sir.. மயான அமைதி]" என்று பதிலிறுத்தான் சத்யா.

"அதான் எனக்கு வேண்டும் சத்யா, ஒகே நீங்க ட்ரக்கை அங்க கொண்டு வந்து நிறுத்துங்க."

கூறியவனாய் கணினியில் சில எண்களை அஷ்வத் தட்டவும், வால்டர் இருந்த அறையில் வைக்கப்பட்டிருந்த சி.சி.டிவி கேமராக்கள் அனைத்துமே சட்சட்டென்று செயலிழக்க ஆரம்பித்தன.

வெளியே வந்த சத்யா வனத்திற்கு அருகில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பெரிய ட்ரக்கின் [Truck] ஓட்டுநர் இருக்கையில் ஏறி அமர்ந்தவன் வால்டர் அடைக்கப்பட்டிருந்த கட்டிடத்தை ஒட்டி அதனை நிறுத்த, தனது காரில் சத்யாவைத் தொடர்ந்து வந்த அஷ்வத் தன் கையில் இருந்த ஒரு ரிமோட்டை அழுத்தவும் அந்தக் கட்டிடத்தின் ஒரு பக்கக் கதவு சப்தமேதுமின்றி மெள்ள, ஆனால் அகன்று விரிந்து திறந்தது.

தன் காரை விட்டு இறங்கிய அஷ்வத் ட்ரக்கில் ஓட்டுநரின் இருக்கையில் அமர்ந்திருக்கும் சத்யாவிடம் இலேசாகத் தலையசைத்துச் சைகை செய்ய, ட்ரக்கை சற்றே ரிவர்ஸில் கொண்டு வந்த சத்யா அதன் பின்புற பகுதி அந்தக் கட்டிடத்தின் அகலமான வாயிலின் புறம் இருக்குமாறு நிறுத்தியவன் ஒரு பட்டனை அழுத்த, ட்ரக்கின் பின் கதவு திறந்ததில், அதனுள்ளே ஏறக்குறைய ஆறடி உயரத்தில் வெண்கலத்தினால் செய்யப்பட்ட அந்தப் பிரம்மாண்டமான பொருள் பளபளவென வெளிப்போந்தது.

மற்றுமொரு பட்டனை சத்யா அழுத்த ட்ரக்கின் பின்புறப் பகுதியில் இருந்து இரும்பாலான சறுக்கு பாதை [Cargo Glide] வெளிப்பட, அடுத்தச் சில மணித்துளிகளில் கயிறுகள் கொண்டு [Ratchet strap] பிணைக்கப்பட்டிருந்த அந்த வெண்கல சிற்பம் மெள்ள சறுக்குப் பாதையின் வழியாக இறக்கப்பட்ட, கீழே நிலத்தில் இரும்பால் அமைக்கப்பட்ட பெல்டில் [flat metal conveyor belt] அது சரியான நிலையில் நிற்கவும், கட்டிடத்தின் பிரதான வாயிலின் அருகில் இருந்த பட்டனை அழுத்தினான் அஷ்வத்.

அதுவரை அஷ்வத்தின் மீதும் சத்யாவின் மீதும் பார்வையைப் பதித்திருந்த வால்டரின் விழிகள், சத்தம் என்பதே இல்லாது வெண்ணெயில் சறுக்குவது போல் மனிதர்களின் உதவியே அல்லாது அழகாகக் கட்டிடத்திற்குள் கொண்டு வரப்பட்ட அந்தப் பொருளைக் கண்டு தெறித்து விழுவது போல் அச்சத்தில் பளபளத்தது.

சத்யாவும் இறங்க, அவனுடன் இணைந்து உள்ளே நுழைந்த அஷ்வத் அவ்வறையில் வீசிய துர்நாற்றத்தையும் பொருட்படுத்தாதவனாய் வால்டரின் மீதே பார்வையைப் பதித்தவாறே, "டைம் வேஸ்ட் பண்ண வேண்டாம் சத்யா.. இவன் இவ்வளவு நாள் உயிரோடு இருந்ததே அதிகம்.. Let's begin.." என்றதில், தன்னிலை மறந்தவனாய், "No...." என்று அடித் தொண்டை கிழிய அலறினான் வால்டர் டக்ளஸ்.

அவனது அலறலை ஓர் விநாடி நின்று இரசித்த அஷ்வத் சத்யாவுடன் இணைந்து நடந்தவனாய் வால்டரை இழுத்து வந்தவன் அந்தப் பொருளின் அருகில் போடப்பட்டிருக்கும் ஒரு நாற்காலியோடு அவனைப் பிணைக்கவும், ஏறக்குறை ஐந்து மாதங்கள் சரியாக உணவும் இல்லாது இருந்ததில் பலம் குன்றி எதிர்க்க தெம்பற்று இருந்த வால்டரின் தேகம் முழுவதுமே பெருந்திகிலில் நடுநடுங்கத் துவங்கியது.

"ப்ளீஸ்.. எனக்கு என்ன தண்டனை வேணுமானாலும் கொடு.. ஆனா இது மட்டும் வேண்டாம்.."

உரக்கப் பேச கூடத் திராணியற்றவனாய் ஈனஸ்வரத்தில் கெஞ்சிக் கொண்டிருப்பவனின் சாரீரத்தில் அஷ்வத் ஒரு முறை அவன் புறம் திரும்பியவன் மீண்டும் சத்யாவை நோக்க, அந்த வெண்கல பொருளுக்குக் கீழே நெருப்புப் பற்ற வைக்கும் ஏற்பாடுகளைச் செய்யத் துவங்கினான் சத்யா.


************************************************************************

Sicilian Bull / Brazen Bull [செப்புக் காளை]

வெண்கலக் காளை அல்லது சிசிலியன் காளை என்பது பண்டைய கிரேக்க காலத்தில் வடிவமைக்கப்பட்ட மரணத் தண்டனைக்கான ஒரு சாதனம்.

சுமார் எட்டு நூற்றாண்டு காலத்திற்கு முன்னால் கிரேக்க நாட்டின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருந்த கடலோர காலனி (நவீன சிசிலி) தற்பொழுது அக்ரிஜென்டோ [Agrigento] என்றழைக்கப்படும் அக்ராகஸ் நகரத்தை ஆட்சிப் புரிந்து வந்தவன் கொடுங்கோலன் ஃபலேரிஸ் [Phalaris tyrant of Akragas (now Agrigento) in Sicily].

ஒரு நாள் ஃபலேரிஸின் அரசாங்க சிற்பியான, ஏதென்ஸ் நகரைச் சார்ந்த பெரில்லோஸ் என்பவன் தனது புதிய படைப்பை தனது அரசனிடம் கொண்டு வந்து வெகு பெருமையுடன் காட்டினான்.

அது ஒரு காளையின் பிரதி, ஒளிரும் வெண்கலச் சிற்பம்.

ஆயினும் அது சாதாரண உலோக சிலை அல்ல..

உள்ளே வெற்றிடமாகவும் [hollow] குழாய்கள் மற்றும் ஒலி எழுப்பும் ஊதல் கருவிகளை உள்ளடக்கிய ஒரு சாதனம் அது.

புதுவித மரணத் தண்டனை சாதனமாகத் தனது கையாலேயே வடிவமைக்கப்பட்ட அந்த வெண்கலத்தால் உருவாக்கப்பட்ட சிசிலியன் காளையை அரசனிடம் மிகப் பெருமிதத்துடன் அறிமுகப்படுத்தினான் சிற்பி பெரில்லோஸ்.

ஒரு முழுக் காளையின் வடிவத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் அதன் ஒரு பக்கத்தில் கதவு ஒன்றும் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.

இந்த உலோக காளையின் அடிப்பாகத்தில் தீயிட்டு, நெருப்பின் அதிகப்படியான சூட்டில் வெண்கலம் மஞ்சள் நிறமாக மாறும் வரை காத்திருந்து மரணத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டிருப்பவனை அந்த ஒரு பக்க கதவின் வழியாக உள்ளே திணித்துவிடுவர்.

உள்ளே அகப்பட்டவரோ உரக்கக் கத்தத் துவங்கினால் அதற்குள்ளே பொருத்தப்பட்டிருக்கும் ஒலி கருவியின் வழியாக, ஒரு காளையானது அலறும் வகையில் அவனது மரண ஓலம் ஒலிக்கும்.

அது மட்டும் அல்லாது தீயில் கருகும் மனிதனின் சதை எரியும் வாடையை அகற்றுவதற்குக் காளையின் காதுகள் வழியாக வாசனை பொருட்களையும் தூவி விடுவர்.

புகையோடு கலந்து வரும் இந்த நறுமணமும் காளையின் சத்தமும் மரணத் தண்டனைக் காண வந்திருக்கும் மக்களுக்குப் பெரும் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தும்.

உண்மையில் ஒரு மெல்லிசை சித்திரவதை சாதனம் என்றே அக்காலத்தில் அழைக்கப்பட்டது சிசிலியன் காளை.

இந்தச் சாதனத்தைத் தயாரித்த பெரில்லோஸ் அதனை அரசனின் முன் கொண்டு வந்து நிறுத்த, கொடூரனான ஃபலேரிஸ் இந்தச் சாதனத்தைப் பற்றி எனக்கு இன்னும் விளக்கம் வேண்டும் என்று கூறியதில், அதனை விளக்குவதற்குக் காளையின் உள்ளே அதனைக் கண்டுப்பிடித்தவனான சிற்பி பெரில்லோஸ் நுழைந்ததுமே, அரசனின் கட்டளைப்படி அந்தக் கதவு படீரென்று மூடப்பட்டது.

காளையின் வயிற்றுப் பகுதிக்குக் கீழ் நெருப்பு வைக்கப்பட, கொளுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பின் முதல் பலி அதனைக் கண்டுப்பிடித்த பெரில்லோஸே.

Fellow historian Diodorus Siculus wrote that Perilaus remarked:

“If you ever wish to punish some man, O Phalaris, shut him up within the bull and lay a fire beneath it; by his groanings the bull will be thought to bellow and his cries of pain will give you pleasure as they come through the pipes in the nostrils.”

“ஃபலேரிஸே, நீ எப்போதாவது ஒருவரைத் தண்டிக்க விரும்பினால், அவரைக் காளைக்குள் அடைத்து அதன் அடியில் நெருப்பை இடு; அவரது கூக்குரல் காளையின் உக்காரமாகக் கருதப்படும்.. மேலும் காளையின் நாசியில் உள்ள குழாய்களின் வழியாக வரும்போது அவரது வலியின் அழுகை உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரும்."


********************************************************************************

View attachment 354


"ப்ளீஸ்... என்னைப் போலிஸ்கிட்ட ஒப்படைச்சிடு.. அவங்க கொடுக்கிற தண்டனையை எதுவானாலும் நான் ஏத்துக்கிறேன்.. ஆனா இவ்வளவு கொடுமையான தண்டனையை எனக்குக் கொடுக்காத.. I beg you please.."

பல முறை கெஞ்சி கதறித் துடிக்கும் வால்டரை கூர்மையுடன் ஊடுருவிய அஷ்வத்தின் கண்களில் சிறிதளவேனும் சலனமோ சஞ்சலமோ இல்லை..

ஏன் அவனது பார்வையில் கோபம் கூடக் கொப்பளிக்கவில்லை?

ஆனால் வால்டரின் கதறலை ரசிப்பதற்குத் தன்னைத் தயார் படுத்தும் ஆர்வமும் ஆவலுமே பளபளக்கும் அவனது கண்களில் ஒளிச் சிதறலாய்ப் படர்ந்தது.

நிமிடங்கள் கடந்து போக, மெள்ள கீழே ஒரு காலை குத்துக்காலிட்டு அமர்ந்தவனாக வலது கையைக் கீழே தொங்கவிட்டு, இடது கை விரல்களால் முகவாயைத் தடவியவனாகக் கொளுந்துவிட்டு எரிந்து கொண்டிருக்கும் நெருப்பினை ஆழ்ந்துப் பார்த்தவாறே,

"நீ மொத்தம் எத்தனை குழந்தைகளைக் கொன்னுருக்க வால்டர்?" என்றான் வெகு நிதானமாக ஆனால் அழுத்தத்துடன்.

ஒவ்வொரு சொல்லாய் வெகு அமரிக்கையாய் உதிர்த்துக் கொண்டிருந்த, அநியாயத்திற்கு இறுகிப் போயிருந்த அஷ்வத்தின் சாரீரமும், சடசடவெனக் கொளுந்துவிட்டு எரிந்து கொண்டிருக்கும் அக்னியின் சுடரொளியில் தகதகவென மின்னும் அஷ்வத்தின் செந்நிற முகத்தில் படர்ந்திருக்கும் அலட்சியமும் வால்டருக்குச் சொல்லாமல் சொல்லியது, இந்த மனிதனுக்குள்ளும் தன்னையும் விட சக்திப் பெற்ற மிருகம் ஒன்று ஒளிந்திருக்கின்றது என்று.

ஆனால் வால்டருக்கும் அஷ்வத்திற்கும் உள்ள ஒரே ஒரு வித்தியாசம் அஷ்வத்திற்குள் அடங்கியிருக்கும் அந்த விலங்கு தீயவர்களை அழிக்கும் தருணங்களில் மட்டுமே மேலெழும்பும் என்பது நாம் அறியாததா என்ன?

"உன்னைத் தான் கேட்டேன் வால்டர்.. இது வரை எத்தனை குழந்தைகளை நீ கொன்னுருக்க?"

"அதுக்குப் போலிஸ் என்ன தண்டனைக் கொடுத்தாலும் நான் ஏத்து.."

அஷ்வத்தின் வினாவிற்குச் சரியான பதிலளிக்காதவனாய் வேறு பேசிய வால்டர் முடிக்கவில்லை.

சட்டென்று தனது இடது கரத்தை தாடையில் இருந்து விலக்கிய அஷ்வத் இலேசாக உயர்த்தியவனாய் வால்டரைப் பேசவிடாது தடுத்தவன்,

"நான் கேட்ட கேள்விக்கான பதில் இது இல்லை.." என்றான் அமர்த்தலான குரலில்.

"....."

ஆயினும் வால்டரிடம் இருந்து எந்தப் பதிலும் வரவில்லை.

கைகளைக் கட்டியவாறே இருவரையும் மாற்றி மாற்றிப் பார்த்தவனாய் நின்றிருந்த சத்யாவை அண்ணாந்துப் பார்த்த அஷ்வத், மீண்டும் நெருப்பை நோக்கி தன் பார்வையைத் திருப்பியவன்,

"எக்சிக்யூட் [execute] பண்ணப்படுறதுக்கு முன்னாடி நிறையக் கொலைகாரர்கள் இதுவரை எத்தனை கொலைகளைச் செஞ்சாங்க, அவங்களால் கொலை செய்யப்பட்டவர்களின் பிரேதங்களை எங்கெங்கு புதைச்சிருக்காங்கன்னு சொல்வாங்க வால்டர்.. ஏனா அந்தக் கடைசி நிமிஷத்திலேயாவது மனுஷனா அவன் மாறிட மாட்டானான்னு அப்படிங்கிற ஏக்கத்துல அவன் கிட்ட போலீஸோ இல்லை அவனுக்குன்னு அப்பாயிண்ட் பண்ணியிருக்கிற சைக்காயட்ரிஸ்ட்ஸ் [psychiatrists] கேட்கும் கேள்வி தான் இது.. அது உனக்கும் தெரியும்.. இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலா நிறையக் கொலைகாரர்கள் உண்மையைச் சொல்லிருக்காங்க.. அவங்கக் கொடுக்கிற விவரங்களை வைச்சு எங்கேயோ அனாதையா புதைக்கப்பட்டிருக்கிற அந்த அப்பாவி ஜீவன்களுடைய உடல்களைத் தோண்டி எடுத்து, நல்லடக்கம் செய்யறதுக்காகக் கொலை செய்யப்பட்டவர்களின் உறவினர்களிடம் கொடுத்திருக்காங்க.. இதுவும் உனக்கும் தெரியும்.. ஆனால் நான் இந்தக் கேள்வி கேட்டதுக்கான காரணம் அதுவல்ல.. ஏன்னா நீ இங்க சாகப் போறது தான் யாருக்குமே தெரியப் போறதில்லையே? அப்படி இருக்கும் போது நீ எங்க அவங்க பிரதேங்களை வீசினன்னு நான் கேட்க மாட்டேன், ஆனா நீ எத்தனை குழந்தைங்களைக் கொன்று இருக்கங்கிற விவரம் மட்டுமாவது எனக்குத் தெரியணும்.." என்றான், செம்மஞ்சள் நிறத்தில் படபடவெனச் சப்தத்துடன் எரிந்து கொண்டிருக்கும் அக்னியை ஒத்த சுடரொளிப் பரவியிருக்கும் கண்களுடன்.

"I...I.. I lost the count.."

எத்தனை குழந்தைகளைக் கொன்றேன் என்பதையே மறந்துவிட்டேன் என்று திக்கித் திணறிக் கூறிய வால்டரின் பதிலில் எரிமலையின் குழம்புகள் வெடித்துச் சிதறுவது போல் அஷ்வத்தின் மனம் தெறித்துக் கொண்டிருந்தாலும், வார்த்தைகள் ஒன்றினையும் உதிர்க்காது மெல்ல தலையைக் கோதியவாறே தன்னருகில் நாற்காலியில் கட்டிப் போடப்பட்டிருக்கும் வால்டரை குத்துக்காலிட்டு மண்டியிட்டவாறே ஏறிட்டு நோக்க, அஷ்வத்தின் ஆயிரம் வேல்களின் முனைகளைச் சுமந்திருக்கும் கூர்மையான பார்வையைக் கண்ட வால்டரின் உடல் முழுவதும் உதறலெடுக்கத் துவங்கியது.

"எ.. எ.. எத்தனை குழந்தைங்கன்னு சொன்னால் என்னை விட்டுடுவியா?"

வால்டரின் கேள்வியில் விநாடிகள் சில அவனையே ஆழ்ந்து பார்த்திருந்த அஷ்வத் சட்டென்று வாய்விட்டு சிரித்தவனாய் எழுந்தவன்,

"வால்டர்.. நான் ஒரு பிஸ்னஸ் மேன்.. ஆனால் கட்டிட வடிவமைப்பு என்னுடைய பொழுது போக்கு.. என்னுடைய வீடு, எனது பிரத்யேகமான அறைகள், தொழிற்சாலைகள் எல்லாத்தையும் வடிவமைத்தது நான் தான்.. அதே மாதிரி இந்தச் சிசிலியன் புல்லை [Sicilian Bull] செஞ்சதும் நானே தான்.. இந்த ஐஞ்சு மாசமா இதுக்காகப் பல மணி நேரங்களைச் செலவழிச்சு ஒருவருக்கும் தெரியாமல் என் கையாலேயே நான் செஞ்ச சிலை இது.. இவ்வளவு மெனக்கெட்டு இதனை உருவாக்கிட்டு, பிறகு அதை உபயோகிக்காமல் சும்மா விட்டுட முடியுமா? எவ்வளவு பொருள் நேரம் உழைப்பு எல்லாம் விரயம் ஆகும் தெரியுமா?" என்று கூறியவாறே அந்த அறையின் ஒரு மூலையில் போடப்பட்டிருக்கும் மேஜையை நோக்கி நடக்க, தானும் அந்த மேஜையைக் கூர்ந்துப் பார்த்த வால்டர் அடிவயிற்றில் இருந்து எழும்பிய மரண ஒலியுடன் கத்திக் கதறத் துவங்கினான்.

"நோ.. ப்ளீஸ்.. என்னை விட்டுடு... நானே போலிஸ்கிட்ட சரணடைஞ்சிடுறேன்.. இத்தனை நாள் நீ தான் என்னை அடைச்சு வச்சிருந்தன்னு நான் அவங்கக்கிட்ட உன்னைக் காட்டிக் கொடுக்க மாட்டேன்.. எப்படியும் அவங்க எனக்கு மரணத்தண்டனை தான் கொடுப்பாங்க.. கண்டிப்பா எனக்கு மரணம் நிச்சயம், ஆனால் இது மாதிரி கொடுமையான மரணம் எனக்கு வேண்டாம்.. ப்ளீஸ்.. தயவு செய்து கேளு.."

அவனது கதறல் ஒலி செவிகளில் விழுந்தாலும் அசட்டை செய்தவனாய் மேஜையை நெருங்கிய அஷ்வத், அதன் மீது வைக்கப்பட்டிருந்த, நெருப்புடன் சம்பந்தப்பட்ட வேலைகளைச் செய்பவர்கள் அணிந்து கொள்ளும் நீண்ட கையுறைகளை [long cuff extrication gloves] தன் இரு கரங்களில் அணிந்தவன் மீண்டும் வெண்கலக் காளையை நோக்கி நடந்தான்.

தன்னைக் காப்பாற்றுமாறு சத்யாவை நோக்கியும் அலறிய வால்டர் அஷ்வத் நெருங்க நெருங்க நாற்காலியோடு சேர்த்து தன் பலன் கொண்ட மட்டும் முரண்டுப் பிடித்து உடலை அசைத்து துள்ள, அவனது அலறல் சத்யாவின் இளகிய மனதை உருக்கினாலும், அன்று தான் கண்ட குழந்தைகளின் சதைப் பிண்டங்களின் காட்சியையும், ஏதோ அலங்காரப் பொருட்கள் போன்று அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளின் தலைகளையும் மனதிற்குள் மீண்டும் உருவகப்படுத்திக் கொண்டவன் அடுத்து தான் செய்ய வேண்டியதுக்கு ஆயத்தமானான்.

"சத்யா.. வேணும்னா நீங்க வெளியில் இருங்க.."

"இல்லை சார்.. என்ன தான் ஐந்து மாசமா சரியா சாப்பிடாமல் இருந்ததுல இவன் உடம்புல சக்தி இல்லைன்னாலும், இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில சாகப் போறோம்னு தெரிஞ்சிக்கிறவனுக்கு அதிகப்படியான வலு கண்டிப்பா அவன் உடம்புல உருவாகும்.. உங்களை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்துவிட்டு இவன் தப்பிக்க முயற்சி செய்வான்.."

"இல்லை சத்யா, அதை நான் பார்த்துக்கிறேன்.."

"நோ சார்.. அதுக்காக மட்டும் நான் இருக்கிறேன்னு சொல்லலை.. இவன் சாகணும் சார்.. எக்காரணம் கொண்டும் இவன் தப்பிச்சிடவே கூடாது.. இவன் கையில மாட்டிய குழந்தைங்க எப்படிக் கதறித் துடிச்சிருப்பாங்க.. அந்தச் சிறிய பிஞ்சுக்களை இவன் பாலியல் பலாத்காரம் செய்தது மட்டும் இல்லாமல், அவங்களைக் கொலையும் செய்து அனாதைகளா வீசியிருக்கான்.. எப்பேற்பட்ட மிருகம் சார் இவன்??? இவனுடைய அலறல் சத்தத்தை நானும் கேட்கணும் சார்.."

சரி என்று தலையசைத்த அஷ்வத், "நீங்கள் போய் க்ளவுசைப் போட்டுட்டு வாங்க.." எனவும், சத்யாவும் கையுறைகளை அணிந்தவனாய் காளையை நெருங்கிய கணம் வால்டரின் கட்டுகளை அவிழ்க்கத் துவங்கினான் அஷ்வத்.

இவர்கள் இருவரையும் இனி தடுப்பது இயலாது என்பது தெள்ளத்தெளிவாகப் புரிந்து போனது வால்டருக்கு..

தப்பிப்பதற்கு வேறு வழி?

"சரி.. நான் சொல்லிடுறேன்.. முப்பத்தி ஒரு குழந்தைங்க.. அதான் நீ கேட்ட கேள்விக்குப் பதில்.. என்னை விட்டுட்டால் இறந்தவர்களின் பெயர்கள், அவங்க எல்லாரையும் நான் எங்க தூக்கிப் போட்டேன்னு எல்லாத்தையும் சொல்லிடுறேன்.. ப்ளீஸ் இப்பவாவது என்னை விட்டுடு.."

முட்டாள்தனமாக அப்பொழுதும் கத்திக் கொண்டிருந்த வால்டரை சத்யா இழுத்துப் பிடிக்க, அவனது முகத்தை ஒரு சில விநாடிகள் கூர்ந்துப் பார்த்த அஷ்வத்,

"நீ டெட் பண்டியும் [Ted Bundy] இல்லை, நான் போலீஸ் ஆபிஸரும் இல்லை.. உன்னுடைய மரணத் தண்டனையைத் தள்ளி வைக்க இது அரசு நீதிமன்றமும் இல்லை வால்டர்.. This is my court.." என்றவாறே, தன் ஒரு கையால் வெண்கல காளையின் பக்கவாட்டில் இருந்த கதவினை திறந்த அஷ்வத், மறு கையால் சத்யாவிற்கு உதவியாக வால்டரைப் பிடித்தவன் வலுக்கட்டாயமாக அவனை உள்ளே தினிக்க, மறுவிநாடியே கதவினை அறைந்து சாத்தினார்கள், இரு இளைஞர்களும்..

வால்டரின் கூக்குரல் எருதின் உக்காரமாக வெளி வரத் துவங்கியது.

அதுவரை துணிவுடன் இருந்த சத்யாவிற்கு வால்டரின் மரண ஒலி பெரும் கலக்கத்தை உண்டு பண்ண ஆரம்பித்ததில், அவனது முகத்திலும் பொட்டுப் பொட்டாகப் பயத்தின் வியர்வைத் துளிகள் அரும்பத் துவங்கின.

மணித்துளிகள் சில மட்டுமே அங்கு இருந்து அந்த உக்காரத்தைக் கேட்டவன் அதற்கு மேலும் பொறுக்க இயலாதவனாய் அஷ்வத்திடம் கூடக் கூறாது விடுவிடுவென்று நடந்தவாறே அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேற, அறையின் ஒரு ஓரத்தில் இருந்த ஒரு பட்டனை அழுத்திய அஷ்வத் கட்டிடத்தின் பிரதான கதவு மூடப்பட்டதுமே அங்கு இருந்த மற்றுமொரு நாற்காலியில் சாய்ந்து அமர்ந்தான்.

வெண்கலத்தின் சூட்டில் ஒரு மனிதன் சிசிலியன் காளையின் வயிற்றில் இருபது நிமிடங்களுக்கு மேல் உயிரோடு இருக்க முடியாது.

தனது பாக்கெட்டில் இருந்த அலைபேசியை எடுத்த அஷ்வத், கால் மேல் கால் போட்டுக் கொண்டு அமர்ந்தவனாய்த் தீவிரமாக அலைபேசியில் பார்வையைப் பதித்திருக்க, ஏறக்குறைய பதினைந்து நிமிடங்களாக ஒலித்துக் கொண்டிருந்த காளையின் உக்கார ஓலம் மெள்ள மெள்ள அடங்கத் துவங்கியது.

மேலும் பதினைந்து நிமிடங்களுக்கு மேல் அமைதியாய் அலைபேசியைப் பார்த்திருக்க, சப்தம் முழுவதிலுமாக அடங்கியதும் பெரிதாக மூச்செடுத்தவனாய் தலையை அழுந்த கோதியவாறே எழுந்தவன் கட்டிடத்தின் கதவினைத் திறக்க, உள்ளே வந்த சத்யாவிடம்,

"முழுசா எரிஞ்சு முடிஞ்சிடட்டும் சத்யா.. இப்போ திறக்க வேண்டாம்.. எனக்கு அவன் எலும்புகள் கூடக் கிடைக்கக் கூடாது.. வெறும் சாம்பல் மட்டும் தான் இருக்கணும்.. ஈவ்னிங் வந்து பார்ப்போம்.. சாம்பலை அவன் குழந்தைகளைப் புதைச்சு வந்த அந்தச் சதுப்ப நிலத்துல [marshy land] ஒருவருக்கும் தெரியாமல் தூவிடுவோம்.. இந்தச் சிலையையும் [bull] உருக்கிடுங்க.. இன்னைக்கு நைட்டே.." என்றவன் விடுவிடுவென்று வெளியேற,

அன்று மாலையே வால்டர் டக்ளஸின் அஸ்தி அந்தச் சதுப்பு நிலத்தில் பரவலாகத் தூவப்பட்டது.

அஷ்வத்தால் உருவாக்கப்பட்ட சிசிலியன் காளை என்ற மரணச் சாதனமும் அன்றே நீர்ம உலோகமாக மாறி வேறு உபகரணங்களைத் தயாரிக்கும் உற்பத்தி பொருளாக மாறியது.

தொடரும்.

References:

Electric chair:
Execution by electrocution, performed using an electric chair, is a method of execution originating in (and almost exclusively employed in) the United States in which the condemned person is strapped to a specially built wooden chair and electrocuted through electrodes fastened on the head and leg.

Why do prisoners sit on death row for so long?
In the United States, prisoners may wait many years before execution can be carried out due to the complex and time-consuming appeals procedures mandated in the jurisdiction. Nearly a quarter of inmates on death row in the U.S. die of natural causes while awaiting execution.

Does death by electric chair hurt?

The first volt of electricity ends and your heart either stops or keeps going (this is why the physician on duty checks for a pulse). If there is still a pulse, they throw it back on, and your vital organs will be destroyed by that jolt of electricity. No pain.
Wonderful writing
 

Prithapugazh

New member
பயங்கரம்...😵😵😵 உண்மையா இப்போது தான் ஒரு கொடுமைக்காரனுக்கு ஏத்த தக்க தண்டனை கொடுத்திருக்கீங்க jb sista...மனமார்ந்த பாராட்டுக்கள் உங்களுக்கு..... இங்கே நம் ஊரில் நடக்கும் குழந்தை பாலியல் பலாத் காரங்களை🙄🙄 கேள்வி படும்போது அப்படிப்பட்ட கயவர்கள் க்கும்... இதுபோன்ற தண்டனை யின் வீரியம் குற்றவாளியை பயப்பீதியுள்ளாக்கும்.... குற்றம் ஒழியும்.... 😥😥


மிக பெரிய😎😎 hollywood movie buster sequence scrpt குடுக்குது.... 🤩✌💪வாழ்த்துக்கள் மேலும் இது போல நிறைய novel தொடர 🙏💃💃💃
 
இந்த பகுதி படிக்கும் போது மனதிற்கு கஷ்டமாக இருந்தது. அந்த கொடியவனுக்கு ஏற்ற தண்டனை கிடைத்தது மனதிற்கு நிம்மதியாக இருந்தது . புது விதமான மரண தண்டனையை இந்தப் பகுதியில் தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல பதிவு
 
இந்த பகுதி படிக்கும் போது மனதிற்கு கஷ்டமாக இருந்தது. அந்த கொடியவனுக்கு ஏற்ற தண்டனை கிடைத்தது மனதிற்கு நிம்மதியாக இருந்தது . புது விதமான மரண தண்டனையை இந்தப் பகுதியில் தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல பதிவு
(y)👌
 
இந்த பகுதி படிக்கும் போது மனதிற்கு கஷ்டமாக இருந்தது. அந்த கொடியவனுக்கு ஏற்ற தண்டனை கிடைத்தது மனதிற்கு நிம்மதியாக இருந்தது . புது விதமான மரண தண்டனையை இந்தப் பகுதியில் தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல பதிவு
(y)👌
 
asasa11
asasa11

Members online

Top